epinie@op.pl

Mimo że pies coraz rozleglej zaczynał zasiedlać wyobraźnię człowieka i zaspokajać jego emocje, nadal pozostawał przede wszystkim zwierzęciem użytkowym, roboczym. Jako pomocnik w łowiectwie zaczął wykazywać coraz bardziej wyspecjalizowane talenty. Właścicielami psów myśliwskich byli wyłącznie szlachetnie urodzeni. Poddani natomiast nie posiadali ich dlatego, by nie wiodły ich na pokuszenie do królewskich i pańskich lasów.
Historia i postęp naprawiają jednak te nierówności społeczne. Pies staje się coraz powszechniejszy - bar¬dziej dostępny. Trafia do tych, którzy go dotąd doglądali w dworskich psiarniach. Staje się stróżem obejścia i pomaga przy wypasie trzód. I tak wiedzie swój psi żywot, jakże często - do dziś zresztą - mizerny.
Nadchodzi wiek XVIII. Gwałtownie wzrasta po¬ziom wiedzy i ciekawość wiodąca ku poznaniu wszystkiego, co wokół człowieka. Zaczyna się też porządkowanie wiedzy o świecie. Na przełomie wieków rodzi się również nowoczesna kynologia. U początków jej narodzin dokonano pewnego rodzaju „spisu z natury" i zauważono, że pies powoli zaczyna tracić swoje znaczenie. Gwałtownie rozwijająca się technika i wynalazki powodowały, że niektóre rasy już nie były tak przydatne i stanęły na progu odejścia w niepamięć. Pojawiła się więc idea ochrony i ratowania ras rodzimych.
Dziś wiemy, że to się do końca nie powiodło. Jesteśmy więc świadkami (ja nazywam to „archeologią kynologiczną") odtwarzania starych ras, które niemal doszczętnie wyginęły. Tak było z POLSKIM OGA¬REM i CHARTEM. Tak jest z bojowymi rasami basenu Morza Śródziemnego czy z duńskim BROHOL-MEREM. Wszystkiego jednak nie przegapiono i wiek XIX zajął się psem poważnie i zdecydowanie. Doceniono jego wartość i znaczenie w życiu obyczajowym i kulturowym. Odkryto też niebywały walor psiej oso¬bowości -jego psychikę: wrażliwość i wierność. Pies więc - występujący dotąd w dominującej roli zwierzccia użytkowego - zadomowił się w sferze ludzkich emocji i stał się na co dzień towarzyszem człowieka, dając mu radość i doznania estetyczne. Narodziła się kynologia sportowa.
Nowoczesna kynologia zaczęła porządkować stan posiadania. Rodziły się zasady definiowania wzorców oraz systematyka ras. Określano też wymogi, jakie należy spełnić, tworząc nowe lub odtwarzając stare rasy. Z czasem zaczęto organizować pokazy i wystawy, a psy zaczęły legitymować się „dowodem osobistym", potwierdzającym ich pochodzenie.

znajome blogi:
Mastrefa
Kroki
Dziewczynka
Firletka
zapraszam

Występują rozmaite konkretne działania, które mają charakter jednocześnie i zabawy, i uczenia się. Właściwie niewiele jest takich działań, w których proporcja byłaby jednakowa. Możemy stwierdzić, że zabawa przyjmuje jednocześnie charakter uczenia się, gdy w sposób zamierzony rozszerza poznanie lub rozwija jakieś umiejętności bawiącego się. Może też być odwrotnie: do procesu uczenia się zostaną włączone formy zabawowe, na przykład quiz, zastosowany przez nauczyciela na lekcjach nauczanego przez niego przedmiotu. Proces dydaktyczny może przybierać formy zabawowe, skłaniając uczniów do czynnego działania, wiążąc ich zainteresowania i dając im przyjemność podobną jak zabawa.
Można również organizować prace, będące jednocześnie zabawami. W sektorze prac produkcyjnych może to być konkurs np. na najbardziej gładką powierzchnię jakiegoś detalu. Przykład łączenia zabawy z działalnością usługową znajdujemy w książce radzieckiego autora pt. Timur i jego drużyna. Zabawa polega właśnie na tym, aby wykonać w porę i najlepiej wiele usług dla ludzi potrzebujących pomocy. Makarenko w swoich publikacjach podkreślał, że dobrze organizowana praca powinna mieć również elementy zabawy. Bywają więc konkretne rodzaje działalności, w których zabawa i praca przenikają się wzajemnie.

Czytam te blogi :
Krzyk
Metan
Lampka
Pustaki
Wejdżcie i poczytajcie także

Miles jest pseudonimem angielskiego producenta, klawiaturzysty i kreatywnego DJ'a o nazwisku Roberto Concina, natomiast Gurtu to oczywiście świetnie znany hinduski wirtuoz per-kusjonaliów - Trilok Gurtu. W wyniku spotkania obu panów powstał pomysł zrobienia razem albumu. Miles wykorzystał szereg wcześniej spreparowanych sampli, a przy studyjnej realizacji projektu pomogli jeszcze: Jon Thorne - bas, Mikę Patto -instrumenty klawiszowe, Toshinori Kondo - trąbka , Paul Falloon - bas, Nitin Sawhney - gitara, Adrian Bradbury - wiolonczela i Urban Soul Orchestra - sekcja smyczkowa; w poszczególnych utworach skład jest zmienny. Charakter muzyki zaproponowanej przez Milesa i Gurtu jest pochodną Laswellowskich eksperymentów. W preparowaniu na żywo drum'n'bassowego klimatu biorą udział zarówno instrumentaliści jak i automaty. Mimo wykorzystania całego arsenału środków wyrazu nie przedobrzono z zagęszczeniem faktury; poszczególne elementy dozowane są z rozmysłem i oszczędnie. Największe wrażenie robi niezwykle dynamiczna linia perkusji; w precyzji i szybkości mało kto jest w stanie Gurtu dorównać. Aura z początku albumu jest dość spokojna, ale stopniowo atmosfera zostaje podgrzana osiągając kulminację w psychodelicznym "Induc-tive"; takich transowych utworów przydałoby się więcej. Szkoda, że nie wykorzystano w większym stopniu sprawdzającego się w takich preparacjach Kondo, którego trąbka błysnęła jedynie w dwóch utworach "Languages of Conscious Thought" i "Without a Doubt".